Isa kreeg om de twee weken chemotherapie die bestond uit Vincristine,  actinomycine-D en de Cyclofosfamide. Van de kuur werd ze naar een halve dag altijd ziek en moest dan ook spugen, als ze maar eenmaal gespuugd had was het goed en ging het weer beter. Voor de kuren moesten we 24 uur blijven in verband met het naspoelen. Elke week hadden we de controle op het lab en de poli. Bij deze controle kreeg ze dat ook nog een Vincristine gift.



Isa heeft het allemaal maar over zich heen laten komen. Ik heb haar nooit horen mopperen over al die ziekenhuis bezoeken. Het is een dapper meisje. Want mijn God wat heeft dit kind veel moeten door staan.


Na twee kuren begonnen haar haren uit te vallen met grote plukken, ik mocht er van Isa niet aan zitten, na het wassen moest ik er twee vlechten in maken en verder niets. Maar toen kwam toch de dag dat dat niet meer ging en dat het haar er af moest, Isa en ik hebben enorm zitten huilen tijdens het afscheren, maar daarna ging de pet op en was ook dat weer goed voor Isa. RESPECT.



Na drie kuren is er een MRI gemaakt en er was duidelijk een afname te zien.... gelukkig de tumor reageerde goed op de behandeling.

1 mei heeft Isa een aangepast rolstoel gekregen, omdat het lopen wel heel vermoeiend was. Ze heeft de stoel meteen geaccepteerd en er nooit een probleem van gemaakt om er in te zitten.


18 mei Is Isa gezellig mee geweest met het schoolreisje van haar klas, iets waar ze erg naar uitkeek. Die dag ben ik met Isa meegereden, voor het geval ze moe zou worden, maar ze heeft het de hele dag volgehouden en heeft veel plezier gehad, wat fijn was dat om te zien.


Het gewicht van Isa was zodanig laag geworden dat er is besloten om een sonde te plaatsen, wat was dit een verdriet. Isa zag het als een straf en dat was zo intens verdrietig om dat te horen. Ze wilde de eerste dagen niets, ze praatte niet tegen ons en wilde ook niets eten. Na een paar dagen heeft ze dat dan toch ook weer geaccepteerd, en is het prima gegaan, ze reageerde goed op de sondevoeding, kreeg weer een hoop energie en kwam weer wat aan.


Haar grote angst was nu wel om te spugen, ze was als de dood dat de sonde mee zou komen en er weer een nieuwe in zou moeten. Helaas is dit ook een aantal keren gebeurd.

De sonde is er eind september uitgegaan ze was weer goed op gewicht en is ze ook gebleven


Vrijdag 12 juni hadden we een afspraak bij dokter Janssen op Radiologie, hier zouden we het schema gaan bespreken en uitleg krijgen over de bestralingen.


 Isa zou 30 keer bestraald worden, maar omdat we ook een weekje Zeeland hadden gepland zijn het er 28 waarvan de laatste 2 wat zwaarder zodat we lekker op vakantie konden met ons gezinnetje en wat hebben we genoten.


 Maandag 22 juni heeft ze de eerste bestraling gehad 5 een halve week elke dag naar Nijmegen.


 Ze heeft nooit veel bijwerkingen gehad van de bestraling, wel erg vermoeid en de huid die wat onrustig was, maar verder heeft ze zich er goed doorheen geslagen.


 Dinsdag 8 september hadden we een afspraak staan voor een MACH 3 scan, hierbij kunnen ze kijken hoe de nierfunctie is, gelukkig was de uitslag daarvan positief en kon de jj-cathether eruit gehaald worden. Natuurlijk moest dit wel weer op de ok, maar Isa heeft het allemaal op haar af laten komen en rustig laten gebeuren. Weer PETJE AF.


 Zo vliegen al deze weken van kuren onderzoeken uitslagen voorbij, je laat je gewoon meevaren in die stroom en je ziet wel waar je uitkomt, je wordt geleefd.


 16 december we hebben erg naar deze dag uitgekeken de laatste chemo. Dit hebben we ook gevierd. We hadden een groot spandoek voor het huis gehangen met daarop ISA JIJ BENT EEN KANJER!!!!


 


6 januari 2010 de scan van Isa, de uitslag kregen we een week later, de tumor had niet meer gereageerd op de laatste 4 kuren, dit kan negatief zijn maar ook positief, had kan betekenen dat er geen tumor activiteit meer zit wat reageert op de chemo, maar waarom zitten er dan nog verdikkingen vroegen wij ons af.


 


De arts heeft overleg gehad met specialisten in Amerika voor advies. René en ik hadden al aangegeven dat we graag wilde dat Isa geopereerd zou worden om te kijken en eventueel weg te halen. Gelukkig is er ook naar ons geluisterd en is er besloten te opereren, we zijn nu aan het wachten op de een oproep en uitleg van de operatie, wat we begrepen is dat er twee tumoren zijn, 1 bij de blaas en 1 rondom het bloedvat. Er volgen dus wederom weer spannende weken voor ons maar zeker ook voor ons meisje



Deze site is gemaakt voor Isa van mama | Deze site is gemaakt met Webklik.nl